Pim, 3 jaar oud, wil al een paar dagen niet graag ’s avonds zijn kamer in. Hij verstopt zich onder de lakens als hij moet slapen, want hij ziet ‘een meisje met één oog en geen voeten’, wat hem heel bang maakt. Zijn moeder vraagt of ik eens wil kijken wat er aan de hand is.
Ik stem me af en neem waar dat de negatieve gedachten en emoties van de moeder (angst, boosheid, verdriet, minderwaardigheidsgevoelens) de energie in de ruimte te passief hebben gemaakt (het meest gunstig is een verhouding 40% passieve en 60% actieve energie). Daarnaast loopt er een negatieve leyline onder het huis door die ook bijdraagt aan een te passieve energie. En verder hangt er nog energie van de zelfmoordgedachten van de vorige bewoner (moeder bevestigt later dat de vorige bewoner depressief was).
Bij deze energetische toestand voelt een groepje van 4 entiteiten zich thuis. Drie van hen bewaren wel enige afstand tot Pim, ze hebben een soort kinderlijke nieuwsgierigheid. Een van hen wandelt door alle muren heen. De vierde is het meisje. Ze heeft een opdringerige grote zus-energie, alsof ze in haar leven deze rol niet heeft kunnen vervullen of niet doorheeft dat ze dit niet meer hoeft te doen. Ik geef aan dat ze naar het licht mag gaan en vraag Aartsengel Michael het clubje mee te nemen.
Ik maak de energie van het huis schoon, plaats een beschermend energieveld om het huis tegen negatieve invloeden (ook van elektrische straling) en zet bij Pim nog een veld van onvoorwaardelijke liefde in en om hem heen. Hiermee wordt ook zijn kamer gevuld, en vervolgens de rest van het huis. Het verschil dat ik waarneem: voor het schoonmaken voelde de energie in de kamer benauwd en drukkend, nu weer ruim en licht.
Ik geef de ouders de tip Pim een passende edelsteen te geven om zich te kunnen afschermen tijdens het slapen, het is nu eenmaal een gevoelig kind. In een gespecialiseerde winkel koos hij een rhodochrosiet en een toermalijn.
De ouders geven aan dat Pim weer goed slaapt en zich geen zorgen meer maakt.
